Hippo's en crocodiles

11-8
We gaan op Hippo en Crocodile excursie vandaag. Met een grote open, groene Jeep worden we opgehaald en vertrekken naar een bospad waar we afzakken naar de rivier. Daar staat onze schipper en gids Ciando al te wachten. Met een grote smile ontvangt hij ons. "How are you, are you fine"? Bij elke kennismaking in ZA is dit de standaard openingszin! We zijn het maar over gaan nemen, het heurt.
Er worden nog 13 mensen afgezet, allen Duitstalig. Een klein gezelschap en een kleine platte boot, dat is fijn. Ciando verteld ons eerst over het gebied. Het meer waar de rivier op uitkomt is 35 km lang. Alles rondom St. Lucia is wetland en beschermd natuurgebied. De bewoners die in die gebieden woonden, zijn allemaal verplicht moeten verhuizen naar een dorp aan de andere kant van de rivier.
Hij verteld ook dat er van april tot en met augustus gecontroleerd gestookt wordt om al het ongedierte te doden en om in het voorjaar mooi groen gras te hebben voor alle jonge dieren. Dat verklaard de vele rookpluimen die we vanuit de lucht hebben gezien. Hij verteld verder over de flora en fauna en dan vertrekken we.

We kunnen allemaal twee aan twee zitten op klapstoeltjes, het stuurhuis staat in het midden. Zwemvesten aanwezig (1,5 meter diep, maar door de leem modder niet te belopen). Al vrij snel stopt hij bij een koppel krokodillen die op de kant in de zon liggen. "No plastic" zegt hij. Stralend witte tanden lachen om zijn eigen grap.
Hij geeft aan dat zij nu in winterstemming zijn, ze zijn dik en rond. Dwz, wat ze vangen eten ze niet op, ze verbergen het en beginnen er volgend jaar voor de winter aan. Ook zijn ze slim, ze onthouden de momenten waarop iets steeds terugkomt. Zo is er een tijd terug een vrouw gegrepen, die op een vast moment van de dag vissen uit het water haalt. Ze is niet meer teruggevonden. Men registreert het aantal vermisten niet, dus er zullen er heel wat meer - in reserve - ergens liggen.

De wevervogel is vroeg terug dit jaar, het mooie weer is vroeger in Zuid Afrika dan anders. Ook daar is de temperatuur van streek.
Mannetje wever begint met al zijn energie en creativiteit een nest te weven voor het vrouwtje. Is het niet naar de zin van het vrouwtje, dan breekt zij het nest helemaal af en gaat op zoek naar een andere man. "So guys..." zegt Ciando (smile).

Naar de Hippo's, een geweldig gezicht hoe die in kuddes leven. Hun ogen nog net boven het water uit. Eigelijk saai, want alles speelt zich hoofdzakelijk onder water af. We hebben mazzel, vier hippo's staan aan wal, dat zie je alleen in de winter. In de zomer is het te heet.
Nog net een foto kunnen schieten van een Hippo met zijn bek los in het water.
We krijgen de kiezen en de slagtanden in handen om te voelen hoe massief en zwaar deze zijn. Ciando zorgt voor een kop warme chocomelk met een koekje en verteld er ondertussen vol passie over.
Hij vraagt wie er al vis opheeft in St. Lucia, wij steken enthousiast onze hand op. Dan verteld hij hoeveel ton poep zij per jaar in de rivier achterlaten. Iedereen moet lachen.

De Duitsers vertellen nog dat ze de vorige avond tegen een Hippo op straat waren aangelopen (figuurlijk), althans ze hadden het in het donker laat opgemerkt en zijn geschrokken omgedraaid.

We zien veel die ochtend, Ciando heeft een scherpe blik. Hij vaart ons nog geruisloos naar een ijsvogel en een visarend.

's Middags gaan we nog eens terug naar zee. Nu is het mooi helder weer. Het strand is ontzettend breed en loopt over in wetland. Opvallend is dat we in het zand wegzakken, ook al lopen we aan de waterlijn. De zee is ruw en zwemmen is daar altijd verboden. Er is weinig toerist te bekennen. We hebben het strand bijna voor onszelf. André ontdekt het spoor van een panter op het strand. Hier en daar zien we Hippo afdrukken. De waarschuwingsborden haai, hippo, krokodil staan er niet voor niets overal in het Isimangaliso wetland park, waar het strand toebehoord.