Tsitsikamma park
Blijf op de hoogte en volg Hanny en André
06 Augustus 2018 | Zuid-Afrika, Stormsrivier
Vanmorgen worden we om 8 uur wakker van de groepszang buiten. Als we uit het raam kijken zien we overal mensen uit straten komen en zich al lopend verzamelen. Het gezang klinkt steeds luider, de groep wordt groter. Al klinkt het mooi, de boodschap is somber. Vorige week is er een man door de politie doodgeschoten. Het is protest. De groep verplaatst zich naar het politiebureau.
Tante Chris heet ons welkom als we van de trap afkomen en wijst ons naar de ontbijtkamer. Enia klinkt op de achtergrond. Opnieuw kunnen we kiezen van het buffet en van de menukaart. We worden er niet dunner op zo.
Terug op de kamer ligt het wasgoed netjes gevouwen op bed en hangen 10 kledingstukken op hangers, alles netjes gestreken. Zo snel krijg ik het niet voor elkaar.
Vanochtend rijden we naar het Tsitsikamma natuurpark. We doen hier 1,5 uur over. Het gaat snel, na de twee stadjes (Knysna en Plettenbaai) is het één rechte snelweg van 120 km/u. De snelweg is soms enkel- soms dubbelbaans, zodat men elkaar kan inhalen. Er is geen vangrail tussen de weghelften, dus je moet er niet aan denken hoe je eruit komt te zien na een frontale aanrijding (2x 120 km/u)! Laat staan hoe het afloopt met fietsers, wandelaars naast de doorgetrokken (rode) streep en met overstekende idioten. Halverwege is het Tol betalen. We hebben nog nooit zo'n strakke snelweg gezien. Het gras langs de kanten is kilometers lang netjes gemaaid en ligt er als een gazonnetje bij (zouden ze in Nederland jaloers op zijn ;-). Weinig verkeer en geen wandelaars.
Langs de weg staan ook prachtige planten en struiken. De weg hoort nog steeds bij de tuinroute die van Stellenbosch naar Port Elisabeth loopt. Opvallend zijn de bomen achter die planten. Duidelijk een bosbouw gebied. Dennen staan in gelijke maat geclusterd op het perceel, klein, groot en gekapt en opnieuw geplant. En dit honderden kilometers. Ik heb gelezen dat men 80% van de vegetatie heeft gekapt in ZA en dat men ontdekte dat ook hiermee flora en fauna verdween. Nu worden er weer bomen geplant, maar dit zijn hoofdzakelijk snelgroeiende dennen en uitheemse bomen.
We stoppen in Storms River Village. Een uniek houthakkersdorpje uit 1879. Je waant je terug in de tijd. Houten huisjes langs de straat en zelfs de pastorie staat er nog. We drinken koffie bij een stijlvolle jaren 60 tentje, met een spelende jukebox. Binnen staat een verzameling oudheden: BSA Motoren, Amerikaanse Cadillacs, overal schilderijen van Elvis en Marilyn. Een belevenis voor oog en oor.
Op naar de Storms River, die uitkomt in de ruwe zee. Daar is de spectaculaire Suspension bridge. We moeten over loopplanken lopen, die hier en daar glad zijn (soms te glad ;-)Trapje op, trapje af. Na een half uurtje bereiken we de 77 meter lange hangbrug. Gelukkig is het niet druk, dus rustig genieten van het uitzicht over de grote oceaan en de wandeling over de brug.
Bij terugkomst eten en drinken we nog wat en maken kennis met de Kaapse Klipdas op een rots en een ree op de strand.
Op de terugweg ontdekken we naast de vlagger een nieuwe job; verkeersopjutter. In de spits is het waarschijnlijk nodig automobilisten aan te moedigen niet te treuzelen, maar door te rijden op punten waar je anders af zou remmen. Gele hesjes staan te zwaaien; doorrijden!
Oja, vanavond eten we struisvogel, oftewel volstruis, volgens de ZA-ers.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley